SF : Since you loved me (1) : Byungchan
" นาย!!!"
อากาศยามเช้าที่ค่อนข้างเย็นเนื่องมาจากอุณหภูมิที่ลดลง สายลมเย็นพัดผ่านเศษใบไม้ที่หล่นตามทางไปยังร่างบางที่เดินลัดเลาะอยู่ข้างสนามฟุตบอล เขาสวมเสื้อฮู้ดสีเทาทับชุดนักเรียน ดึงฮู้ดขึ้นมาคลุมหัว มีแมสปิดใบหน้าครึ่งหนึ่งเห็นเพียงแค่ดวงตากลมที่มองไปเรื่อยเปื่อยเพราะกำลังเพลิดเพลินอยู่กับเสียงดนตรีที่ดังมาจากเครื่องเอ็มพีผ่านหูฟังอยู่ในโลกส่วนตัวของตัวเอง
" นาย !!!!!! "
เสียงตะโกนดังมาเพื่อเรียกความสนใจจากร่างบาง แต่เสียงนั้นไม่สามารถทำให้ใครอีกคนหันกลับมาได้เพราะเขาไม่ได้ยินอะไรและยังคงเดินต่อไป
" เฮ้ย ... นายคนนั้นน่ะ !!!! "
" ....... " เหมือนเดิมไม่มีการตอบรับ แถมอีกฝ่ายยังฮัมเพลงอย่างสบายใจอีกด้วย
เมื่อเห็นว่าเสียงเรียกของตัวเองนั้นไร้ความหมาย ชายร่างโปร่งจึงรีบเดินเพื่อมาดักหน้าผู้ที่ตนมั่นใจว่าต้องเป็นนักเรียนโรงเรียนนี้แน่ๆล่ะ เพราะดูจากเครื่องแต่งกาย ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะสวมเสื้อฮู้ดทับไว้อยู่ก็ตาม แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวผ่านคนที่อยู่ตรงหน้าพ้น ขาเจ้ากรรมดันไปเกี่ยวเข้ากับขาเรียวของร่างบางแทน
โครมมมมมม !!!
" โอ๊ยยยย!!! " ทันทีที่สองร่างชนกัน ร่างบางของอีกคนล้มลงกับพื้น
" เฮ้ย!! นายมาดักหน้าฉันทำไมเนี่ย ? ดวงตากลมเงยหน้ามองคนที่เป็นต้นเหตุที่ยังคงยืนทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอยู่ พอเห็นแถบสีเสื้อของเครื่องแบบจึงรู้ว่าเป็นเด็กปี1
" อ้าว ! ใส่หูฟังอยู่หรอกเหรอ ? ถึงว่าฉันตะโกนเรียกนายไม่เห็นหันมาซะที ฉันก็นึกอยู่ว่านายหูหนวกหรือเปล่า? "
" อ้าว ! ใส่หูฟังอยู่หรอกเหรอ ? ถึงว่าฉันตะโกนเรียกนายไม่เห็นหันมาซะที ฉันก็นึกอยู่ว่านายหูหนวกหรือเปล่า? "
สีหน้าเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความกวนและความยียวนทางสายตานั้นทำให้ร่างบางรู้สึกหงุดหงิดไม่ใช่น้อย มือบางดึงแมสที่ปิดหน้าของตัวเองออก
" ไอ้บ้า !!!!!!!!! นายเป็นเด็กปีหนึ่งใช่มั้ย ฉันเป็นรุ่นพี่นายนะ หัดพูดจาให้มันดีๆหน่อย แล้วไม่มีใครสอนเหรอไง เวลาทำคนอื่นเขาเจ็บก็ต้องพูดขอโทษสิ "
คำพูดที่พร้อมจะสวนกลับไปดันติดอยู่ในลำคอเพียงแค่เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย
" เอ่อ... "
" ขอโทษครับ คือ .. ผมจะถามว่า โรงยิมอยู่ที่ไหนน่ะครับ ... รุ่นพี่"
" นี่มันเปิดเทอมมาสองเดือนแล้วโรงยิมอยู่ไหนนายยังไม่รู้อีกเหรอไง ?!! " ชานฮีตะโกนใส่เพราะความโมโห
" ให้ผมช่วยมั้ย? " มือเรียวถูกยื่นมาตรงใบหน้าหวาน
" ไม่ต้อง ลุกเองได้ " มือบางปัดมือที่ยื่นมาตรงหน้าออกไปพลางยันตัวเพื่อลุกขึ้น
" แล้วตกลงโรงยิมอยู่ไหนครับ? "
" ขอโทษครับ คือ .. ผมจะถามว่า โรงยิมอยู่ที่ไหนน่ะครับ ... รุ่นพี่"
" นี่มันเปิดเทอมมาสองเดือนแล้วโรงยิมอยู่ไหนนายยังไม่รู้อีกเหรอไง ?!! " ชานฮีตะโกนใส่เพราะความโมโห
" ให้ผมช่วยมั้ย? " มือเรียวถูกยื่นมาตรงใบหน้าหวาน
" ไม่ต้อง ลุกเองได้ " มือบางปัดมือที่ยื่นมาตรงหน้าออกไปพลางยันตัวเพื่อลุกขึ้น
" แล้วตกลงโรงยิมอยู่ไหนครับ? "
" ไม่บอก ไปหาเอาเอง " ให้คำตอบห้วนๆพร้อมกับยักคิ้วให้อีกฝ่ายแล้วก็เดินจากไป ทิ้งให้อีกคนยืนทำหน้างงอยู่กับที่ ก่อนจะเผลอยิ้มมุมปากออกมา
" กวนว่ะ ... แต่ก็น่ารักดี"
…
..
.
…
..
.
หลายวันต่อมาที่ม้านั่งข้างโรงยิมของโรงเรียน
" มินซู!!!!!! " เสียงตะโกนสิบแปดหลอดดังมาจากด้านหลังของคนที่กำลังนอนฟุบอยู่
" มีไร? "
" มินซู!!!!!! " เสียงตะโกนสิบแปดหลอดดังมาจากด้านหลังของคนที่กำลังนอนฟุบอยู่
" มีไร? "
" เย็นนี้ไปเล่นคีย์บอร์ดให้หน่อยนะ จะลองซ้อมเพลงใหม่อ่ะ เพิ่งเขียนเนื้อเสร็จเมื่อคืน "
" เย็นนี้ไม่ว่างว่ะ "
" ไปไหนวะ? เลื่อนไปก่อนได้ป่ะ วันนี้จงฮยอนก็ไม่อยู่อ่ะ ช่วยหน่อยน่า แล้วเดี๋ยววันหลังฉันจะยอมเป็นแบบให้นายถ่ายรูปเอาไปขายพวกเด็กๆเลย "
" เย็นนี้ไม่ว่างว่ะ "
" ไปไหนวะ? เลื่อนไปก่อนได้ป่ะ วันนี้จงฮยอนก็ไม่อยู่อ่ะ ช่วยหน่อยน่า แล้วเดี๋ยววันหลังฉันจะยอมเป็นแบบให้นายถ่ายรูปเอาไปขายพวกเด็กๆเลย "
มินซูเป็นเพื่อนร่วมห้องที่อยู่ชมรมดนตรีด้วยกันกับชานฮี มีงานอดิเรกคือถ่ายรูปนักเรียนที่หน้าตาดีในโรงเรียนเพื่อเอาไปขาย
" ............. "
" จะยอมให้ถ่ายเวอร์ชั่นแบบยิ้มหวานชูสองนิ้วด้วยเลยนะเว้ย โอเคป่ะวะ?"
" เออ ! ก็ได้ งั้นฉันเอานายไปเป็นแบบคู่กับไอเด็กปี 1 คนนั้นดีกว่า ภาพต้องขายได้ราคาดีแน่ๆ"
" เด็กปี 1?? ใคร ???"
" ที่เป็นนักกีฬาบาสอ่ะ เหมือนจะเพิ่งย้ายเข้ามาตอนกลางเทอมนะ กลับมาจากต่างประเทศมั้งถ้าจำไม่ผิด เขากรี๊ดกันทั้งโรงเรียน นายมัวแต่ร้องเพลงเลยไม่ได้สนใจอะไรเลยล่ะสิ หน้าตาก็หล่ออยู่นะถึงจะเตี้ยไปหน่อยก็เหอะ "
" เป็นนักกีฬาบาสแต่เตี้ยเนี่ยนะ ? เข้าชมรมได้ไงวะ ใช้เส้นอ่ะดิ เออ !!! ช่างไอเด็กนี่เถอะ ตกลงว่าเย็นนี้นายโอเคใช่มั้ย "
"อืม ก็ได้ แต่อย่าลืมที่สัญญาว่าจะเป็นแบบถ่ายรูปให้ละกัน " พูดเสร็จมินซูก็ทำท่าจะฟุบที่โต๊ะเพื่อนอนต่อ
" เห้ย!! อย่าเพิ่งนอนดิ "
" มีไรอีก? " น้ำเสียงทุ้มต่ำที่สัมผัสได้ถึงความหงุดหงิดเจือปนอยู่ แต่ชานฮีก็เลือกที่จะไม่สนใจ
" นายไม่เห็นเหรอว่าวันนี้ฉันมีอะไรเปลี่ยนไป"
" เปลี่ยน? "
" เห้ย!! อย่าเพิ่งนอนดิ "
" มีไรอีก? " น้ำเสียงทุ้มต่ำที่สัมผัสได้ถึงความหงุดหงิดเจือปนอยู่ แต่ชานฮีก็เลือกที่จะไม่สนใจ
" นายไม่เห็นเหรอว่าวันนี้ฉันมีอะไรเปลี่ยนไป"
" เปลี่ยน? "
" วันนี้ฉันทำผมทรงใหม่มา หล่อป่ะ? "
" อืม หล่อดี สวยด้วย ฉันนอนต่อนะ "
" ระวัง!!!!!!!!!!! "
ชานฮีหันไปหาเสียงที่ตะโกนดังมาจากทางด้านหลัง
" โอ้ยยยย !!!!!!!!!! " ลูกบาสเด้งกะดอนกลับไปยังทิศทางเดิมจากที่มันมาหลังจากที่ปะทะเข้ากับหน้าผากขาวๆของร่างบาง
" โอ้ยยยย !!!!!!!!!! " ลูกบาสเด้งกะดอนกลับไปยังทิศทางเดิมจากที่มันมาหลังจากที่ปะทะเข้ากับหน้าผากขาวๆของร่างบาง
" ขอโทษครับ เป็นอะไรมั้ย?" ผู้ชายรูปร่างเล็กแต่มีกล้ามเนื้อสมส่วนวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาหา
มือบางคลำบริเวณหน้าผากของตัวเองด้วยความงงๆ พอสายตาโฟกัสได้ว่าคนที่เข้ามาหาคือคนเดียวกับที่เคยทำให้เขาล้มเมื่อหลายวันก่อนโน้น ก็ตะโกนใส่อีกฝ่ายทันที
" นาย?! ไอเด็กบ้านี่อีกแล้วเหรอ อ๊ากกกกกกกกก แกตั้งใจใช่มั้ย ? "
" รุ่นพี่นี่เอง เปล่านะพี่ พอดีผมกับเพื่อนๆซ้อมช่วงเช้าเสร็จ เลยเล่นโยนลูกบาสกันแล้วมันก็มาโดนพี่ มันเป็นอุบัติเหตุน่ะพี่ "
" แล้วทำไมไม่ไปโยนกันในโรงยิม มาโยนเล่นกันข้างนอกทำบ้าอะไร "
" โธ่พี่ ผมขอโทษนะ เจ็บมากมั้ย? หน้าผากเป็นรอยเลย เดี๋ยวผมเป่าให้นะ " ไม่พูดเปล่าแต่ก้าวเข้าไปหาคนที่ยืนบ่นตรงหน้า ยื่นมือไปแตะที่หน้าผากเบาๆ พร้อมกับขยับใบหน้าเข้าไปใกล้อีกฝ่าย ทำท่าจะเป่าลมใส่แต่ชานฮีกลับเอามือผลักใบหน้าเรียวออก
" ไม่ต้องเลย ฉันไม่ใช่เด็กนะ นายเนี่ยลามปามจริงๆเลย "
" เฮ้ย! มินซู ฉันไปก่อนนะ ไว้เจอกันที่ห้องซ้อมตอนเย็นอีกที "
ก่อนหันหลังเดินออกไป ตากลมมองค้อนไปยังคนร่างเล็กที่ยืนทำหน้ากลั้นยิ้มอยู่
" ชริ เจอนายนี่มีแต่เรื่องเจ็บตัว"
หลังจากที่ร่างบางเดินลับตาไปแล้ว เสียงต่ำๆของมินซูผู้อยู่ในเหตุการณ์ก็พูดแทรกขึ้นมาเบาๆ
" มองตามขนาดนั้นไม่เดินตามเขาไปเลยล่ะ? "
" อ้าว! พี่มินซู ! มานั่งตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไร? "
บยองฮอนจำรุ่นพี่มินซูได้เพราะเพื่อนในห้องเคยแนะนำให้รู้จัก และเขาก็เคยเห็นพี่มินซูมาถ่ายรูปนักกีฬาบาสตอนซ้อมอยู่บ้าง รวมถึงตัวเขาก็ด้วย
" ก็นานพอเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดอ่ะ สนใจไอชานฮีเหรอ?" มินซูถามเพราะในสมองดันคิดแผนการบางอย่างขึ้นมา
" ชานฮี? ชื่อของพี่เขาเหรอครับ ? ก็... แค่คิดว่าพี่เขาหน้าตาน่ารักดีถึงจะขี้โวยวายไปหน่อยก็เหอะ "
" บยองฮอน!!! เอาลูกบาสมาเก็บได้แล้ว มัวทำอะไรอยู่?! " เสียงตะโกนจากรุ่นพี่ร่วมชมรมดังมาจากหน้าโรงยิมเพื่อเรียกร่างโปร่งดังขึ้น
" ผมไปก่อนนะพี่ "
"เออ! เย็นนี้ถ้าเลิกซ้อมบาสเร็ว ก็ลองแวะมาที่ชมรมดนตรีสิ ชานฮีก็อยู่ที่ชมรมนะ" มินซูตะโกนบอกอีกฝ่ายก่อนจะฟุบหน้าลงที่โต๊ะเพื่องีบต่อ
...
..
.
หลังเลิกเรียน ชานฮีเดินผ่านโรงยิมเพื่อที่จะไปชมรมดนตรีเหมือนทุกวัน
เสียงเอะอะ กรี๊ดกร๊าดของเด็กผู้หญิงตรงหน้าโรงยิมทำให้เขาที่กำลังฮัมเพลงอยู่ถึงกับต้องหันไปมอง
" บยองฮอน !!!! กรี๊ดดดดดดดดด "
กรี๊ดอะไรกันนักหนาแค่ดูบาสเนี่ย?! แต่เฮ้ย!!! นั่นมันน้องโบมีที่วันก่อนยังส่งกล่องช็อคโกแลตมาให้อยู่เลยนี่หว่า วันนี้ดันไปยืนกรี๊ดให้นักบาสซะงั้น คราวหน้าถ้ามาขอถ่ายรูป จะเชิดใส่เลย น้องยูริก็ด้วย?! นี่มันแฟนคลับตัวแม่ของฉันเลยนะ โอ๊ยยย หงุดหงิดโว้ย!!!
เขาได้แต่คิดและโวยวายอยู่กับตัวเองคนเดียว
" ชานฮีมองไรอยู่วะ ไม่ไปชมรมเหรอ?" เสียงทุ้มต่ำของมินซูดังขึ้นจากด้านหลังของร่างบาง
" ชานฮีมองไรอยู่วะ ไม่ไปชมรมเหรอ?" เสียงทุ้มต่ำของมินซูดังขึ้นจากด้านหลังของร่างบาง
" กำลังจะไป เออ! มินซูถามไรหน่อย แกรู้จักคนเยอะอ่ะ ใครคือบยองฮอนวะ? เห็นผู้หญิงพวกนี้กรี๊ดๆแล้วก็เอาแต่เรียกชื่อนี้อ่ะ"
" บยองฮอน!? "
มินซูมองหน้าร่างบางด้วยความงง นี่ชานฮีไม่รู้เหรอว่าบยองฮอนกับเด็กที่โยนลูกบาสมาโดนเมื่อตอนเช้าคือคนเดียวกัน? งั้นปล่อยให้ไม่รู้แบบนี้ไปก่อนดีกว่า น่าจะสนุกดี
" อ้อ! ก็เด็กปี1ที่เพิ่งย้ายเข้ามา ที่เล่าให้ฟังตอนเช้าไง ทำไม??? หงุดหงิดดิ ที่ตอนนี้มีคนมาแย่งตำแหน่งหนุ่มป๊อบจากสาวๆในโรงเรียน" มินซูพูดแซวพลางหัวเราะตาหยี
" ถามจริงระหว่างฉันกับเด็กนั่น ใครหล่อกว่ากัน? "
" บยองฮอน"
" เฮ้ย!!!! หยุดคิดก่อนตอบซักนิดซิวะ พูดแบบนี้ งั้นนายก็ไปถ่ายรูปไอเด็กนั่นคนเดียวเลยไป!!! " ร่างบางปรับสีหน้าไม่ทันเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินคำตอบแบบนี้จากเพื่อนของตนเอง
" ไม่เห็นต้องคิดเลย ก็มันเรื่องจริงนี่หว่า เอาหล่อแบบดูแบดสาวกรี๊ดต้องยกให้บยองฮอนมัน ส่วนหน้าหวานๆอย่างนายมองยังไงก็สะ ... เอ้ย!! ดูเท่ดูคูลดูอบอุ่นมากกกก พอใจยัง? " ปรับคำพูดแทบไม่ทันเมื่อเห็นสายตาสุดเหวี่ยงเหล่มาที่เขา
" ชริ เข้าใจแถนะเพื่อน ... แล้วนี่จะเดินเอื่อยเฉื่อยอีกนานมะ รีบๆเดินได้แล้ว เดี๋ยวซ้อมเลิกดึกกันพอดี" ชานฮีเร่งฝีเท้าเดินนำหน้ามินซูไปโดยไม่สนใจคนที่เดินตามอยู่ข้างหลัง
" มาทำเป็นรีบ ทีเมื่อก่อนล่ะเห็นเดินทอดน่องโฉบไปเฉี่ยวมาให้สาว ๆ กรี๊ดเล่นอยู่เลย " มินซูตะโกนแซวตามหลัง
" บยองฮอนเหรอ? จะหล่อขนาดไหนกันเชียว " ร่างบางบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยความไม่สบอารมณ์นัก เขารู้สึกไม่ถูกชะตากับคนชื่อบยองฮอนเลยถึงแม้จะยังไม่เคยได้พบกันก็ตามที
...
..
.
บยองฮอนกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าหลังจากที่ซ้อมบาสเสร็จ เขาหยิบนาฬิกาข้อมือมาดูเวลาก่อนที่จะใส่มันเข้าไปที่ข้อมือเรียว
" ทุ่มสิบห้า ... ลองไปดูก็ไม่เสียหายนี่หว่า "
ร่างโปร่งค่อยๆเดินมายังตึกชมรมที่อยู่ข้างๆโรงยิมตามคำที่เพื่อนของเขาบอกมา ดวงตาเรียวไล่มองป้ายชื่อที่แปะอยู่หน้าห้องของแต่ละชมรม เป้าหมายของเขาคือ ชมรมดนตรี ตามคำชักชวนของรุ่นพี่มินซู
.... ก็แค่อยากเห็นหน้าใครบางคนล่ะมั้ง ....
ขณะที่กำลังเดินหาห้องของชมรมดนตรี บยองฮอนได้ยินเสียงจากเครื่องดนตรีดังมาจากทางด้านในสุดของทางเดิน ชายหนุ่มเลยคิดว่าชมรมดนตรีอาจจะอยู่ที่ห้องริมสุด เขาจึงเร่งฝีเท้ามาจนหยุดที่หน้าห้องที่มีป้ายชื่อติดตรงตามที่ๆเขาหาอยู่ มือเรียวตั้งท่ากำลังจะเคาะประตูหน้าห้องเพื่อเป็นการรักษามารยาท แต่เมื่อได้ยินเสียงร้องเพลงของใครคนหนึ่งที่ดังออกมา ร่างโปร่งก็เปลี่ยนใจ เขาค่อยๆเลื่อนบานประตูช้าๆ เพราะกลัวจะไปขัดจังหวะของคนที่อยู่ด้านในห้อง
น้ำเสียงที่กำลังไล่เสียงให้สูงขึ้นเพื่อให้เข้ากับจังหวะท่วงทำนองของคีย์บอร์ดที่มีรุ่นพี่มินซูนั่งเล่นอยู่ทางด้านข้างๆ ใบหน้าหวานและเส้นเสียงเล็กบางแต่มีความกังวานนั้นคล้ายมีพลังดึงดูดบางอย่างสะกดให้ร่างโปร่งที่ยืนดูอยู่ดำดิ่งสู่ภวังค์
" Loving can hurt,
loving can hurt sometimes
But it’s the only thing that I know
When it gets hard,
you know it can get hard sometimes
It is the only thing that makes us feel alive "
[ บางครั้งความรักมันทำให้เจ็บปวด
แต่มันก็เป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่ผมรู้จัก
เมื่อความรักกำลังพบเจออุปสรรค
บางครั้งคุณก็จะรู้ว่ามันทำให้ยุ่งยากได้
รักก็เป็นสิ่งเดียวเท่านั้นที่ทำให้เรารู้สึกว่ามีชีวิตอยู่ ]
ดวงตาเรียวของบยองฮอนที่กำลังจ้องมองคนตรงหน้า แว่บหนึ่งเขาเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
ใบหน้าหวานยามที่ร้องเพลงของร่างบางนั้น...
เขาแอบเห็นความเศร้าซ่อนอยู่ในดวงตากลมโตคู่นั้น...
ที่กำลังแอบมองคนข้างๆซึ่งกำลังก้มหน้าก้มตาจิ้มคีย์บอร์ดอยู่นั้นเอง
นาย !!!!!!!!!
TBC ....
หายไปสักพักได้sf มาอีกเรื่อง ไม่รู้จะเข็นได้กี่ตอน มาลุ้นไปด้วยกันค่ะ ขอให้สนุกกับการอ่านนะคะ #sinceulm
ปล. ขอบคุณคุณป้าแอนนี่สำหรับชื่อฟิคด้วยค่ะ^^
