OS : Destiny of love : Ricdy SHINHWA

Destiny of love : EricxAndy 

 

          "  I want you to listen closely to what I have to say first thing you left me 

          The next thing I got nothing everything was gone with you check it "

      

         วันนี้เป็นวันมีทติ้งกับแฟนคลับของวงชินฮวา เอริคหันไปมองนาฬิกาพลางฮัมเพลง Destiny of love ออกมา

         " วันนี้แล้วสินะที่ฉันจะได้เจอนาย ... แอนดี้ นายจะเป็นยังไงบ้างนะ จะยังคงเหมือนเดิมอยู่ไหม"  เอริคพูดกับตัวเองเบาๆ

         ตึกตัก ตึกตัก 

        ใช่เสียงหัวใจของร่างสูงกำลังทำงาน เอริครู้ตัวดีว่าเขากำลังตื่นเต้นมากแค่ไหน เพราะวันนี้คนที่ชายหนุ่มอยากเจอมากที่สุดกำลังจะกลับมา

         แอนดี้เป็นรุ่นน้องในวงชินฮวาที่รู้จักกันที่อเมริกาตั้งแต่ยังไม่เดบิวต์ ดังนั้นเขาสองคนก็เลยสนิทกันมาก เมื่อมีเรื่องอะไรเพียงแค่มองตากันก็เข้าใจกันโดยที่ไม่ต้องพูดอะไรกันมาก

         แต่อยู่ๆแอนดี้ก็หายไปตอนอัลบัมที่สี่ของชินฮวา พี่ผู้จัดการก็บอกแค่ว่าแอนดี้ต้องกลับไปจัดการธุระทางบ้าน เสร็จแล้วก็จะกลับมา ดังนั้นอัลบัมนี้พวกเขาต้องโปรโมทกันโดยไม่มีแอนดี้

      

แม้ผมจะหวังเอาไว้เหลือเกินว่า...  วันพรุ่งนี้คงมาถึง 

แต่ผมก็ต้องหวาดหวั่นด้วยความกลัวที่ต้องรอคอย 

แล้วผมก็ร้องไห้อีกครั้ง

คุณยังอยู่ในหัวใจของผม แล้วผมจะลืมคุณได้อย่างไร
ใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร

การจากลาที่แสนปวดร้าวนี้  ทุกๆเสี่ยงที่แตกออกไป
มันทำให้ใจของผมเจ็บปวดเหลือเกิน
จะให้ทิ้งทุกๆอย่างไว้เบื้องหลัง ลืมมันออกไปจากใจ
มันก็ยากเหลือเกินถ้าไม่มีคุณอยู่ด้วย
ผมอาจจะเจ็บไปจนตาย แต่ผมก็จะรอคุณ.. 

จะรอจนกว่าคุณจะกลับมา....

ในยามที่ข่มตาลง ก็ยังคงเห็นหน้าคุณ 

ผมจวนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว 

ถ้าได้เห็นหน้าคุณแค่เพียงสักครั้ง มันก็คงจะดีกว่านี้

        " แอนดี้นายอยู่ไหน รู้บ้างไหมว่านายกำลังทำให้ฉันจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว "

         สำหรับเอริค เขาไม่รู้ว่ามันเกิดอะไร รู้เพียงแต่ว่า หัวใจของเขามันเจ็บปวด เขาไม่ชินเอาเสียเลยกับการที่มองไปทางไหนก็ไม่เจอคนตัวเล็กที่เคยอยู่กับเขาเสมอๆ ความรู้สึกเหงาและเศร้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนกำลังครอบงำเขา  มีแต่คำถามวนเวียนอยู่ในหัวว่าทำไมทำไมเขาถึงรู้สึกแบบนี้ 

ผมติดอยู่ในวังวนแห่งความมืด
เห็นมั้ยว่าผมช่วยตัวเองไม่ได้เลย
ผมไม่มีความหวัง ไม่ต้องการ ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
คุณบอกว่าทั้งหมดที่ทำก็เพื่อสิ่งที่ดีที่สุด 

นับจากนี้เป็นต้นไป ผมลืมมันไม่ลงเลย

ตั้งแต่แรกเริ่ม ไปสู่จุดจบ
คุณบอกว่าเวลามันผ่านไปเร็วเสมอ
อย่าพูดกับผมแบบนั้นอีกเลยนะ
ก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าผมอยากให้คุณกลับมา...


          คนแรกที่เข้ามาในห้วงความคิดถึงยามเมื่อตื่นก็คือนาย ก่อนหลับตานอน..ภาพสุดท้ายที่เห็นก็ยังคงเป็นนาย

     ฉันควรจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดี นายอยู่ที่ไหนในโลกใบนี้นะ กลับมาช่วยฉันให้พ้นจากความรู้สึกแบบนี้สักที กลับมาช่วยทำให้ฉันเข้าใจที่ว่าฉันเป็นอะไร.. มันคือความรักใช่ไหม"

     " แอนดี้ ... นายอยู่ไหนกลับมาฟังคำว่ารักจากฉันที"

คุณยังอยู่ในหัวใจของผม
แล้วผมจะลืมคุณได้อย่างไร
ใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไร
การจากลาที่แสนปวดร้าวนี้

ทุกๆเสี่ยงที่แตกออกไป
มันทำให้ใจของผมเจ็บปวดเหลือเกิน

         "พี่เอริคฮะถ้าวันนึงเราสองคนต้องไกลกัน พี่จะคิดถึงผมไหม?"

          "ไม่รู้สิ ก็คง.... คิดถึงมั้ง ถามทำไม ฉันว่ามันไม่มีวันนั้นหรอก "

           "แล้วถ้าเราไม่ได้เจอกันนานๆ พี่จะลืมผมไปไหมฮะ ?"

           " วันนี้นายเป็นอะไรแอนดี้ ถามแต่คำถามพิลึก"
 

            "......  ไม่มีอะไรหรอกฮะ ผมก็แค่อยากรู้ "

            "................"

            " พี่เอริคฮะ ถ้ามีวันนั้นจริงๆ ... ผมหมายถึงวันที่เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน จำไว้นะฮะ ผมจะไม่มีวันลืมพี่"

             "อืม งั้นนายก็จำไว้ด้วยล่ะ ถ้าเราต้องห่างกันจริงๆ ไม่ว่านานแค่ไหนฉันก็จะรอนาย... รอจนกว่านายจะกลับมา เด็กน้อยของฉัน ”

จะให้ทิ้งทุกๆอย่างไว้เบื้องหลัง
ลืมมันออกไปจากใจ...

มันก็ยากเหลือเกินถ้าไม่มีคุณอยู่ด้วย

ผมอาจจะเจ็บไปจนตาย
แต่ผมก็จะรอคุณ...จะรอจนกว่าคุณจะกลับมา

            จดหมายจากแอนดี้ที่พี่ผู้จัดการยื่นให้เอริค ข้อความสั้นๆแต่ทำให้หัวใจของเอริคแทบแหลกสลาย

            " ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา แต่ได้โปรด ลืมผมไปซะ "
 

            ลืม ? ทำไมต้องลืม ? นี่มันเกิดอะไรขึ้น.. 

            ความรู้สึกสับสนเข้าเกาะกุมจิตใจชายหนุ่ม

           " พี่ผู้จัดการครับ ตกลงแอนดี้ไปไหน ไหนพี่บอกเดี๋ยวแอนดี้จะกลับมาไงครับ"

            "มันเป็นคำสั่งของท่านประธาน แอนดี้คงไม่ได้กลับมาร่วมวงชินฮวาอีกแล้ว"

            สมองและร่างกายนิ่งชากับคำตอบที่ได้รับ เขาไม่เข้าใจ เขาต้องทำยังไง เขาถึงจะได้แอนดี้กลับมา

ต่อให้ทุกอย่างในโลกนี้สูญสลายไป 

ผมก็ยังลืมคุณไม่ได้

กลิ่นกายของคุณยังคงอยู่จนถึงตอนนี้ 

รวมไปถึงความเกลียดที่กลายเป็นบาดแผลของผม

ผมปล่อยคุณไปไม่ได้ ผมให้คุณไปจากผมไม่ได้

ที่รัก อย่าทิ้งให้ผมอยู่คนเดียว กลับมาหาผมเถอะนะ

            " แอนดี้ เด็กบ้า ฉันคิดถึงนาย ฉันคิดถึงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว นายอยู่ที่ไหน"

            น้ำตาไหลอย่างไม่รู้ตัว เขาควรจะทำยังไงดี เขาปล่อยทุกอย่างให้เป็นแบบนี้ไม่ได้

           เอริคพยายามตามหาแอนดี้ทุกทาง แต่ไม่ว่าจะทำยังไงเขาก็ไม่สามารถติดต่อแอนดี้ได้เลย

ผมเขียนจดหมายโดยไร้ซึ่งที่อยู่ 

ผมโทรศัพท์ไปหมายเลขที่ไม่มีคนใช้แล้ว

ผมยิ้มและมีความสุขกับรูปของคุณที่เริ่มเก่าลงทุกที

คุณมีความสุขมั้ยที่อยู่โดยไม่มีผม 

หรือว่าคุณกำลังเศร้าเสียใจ
มีอะไรที่ทำให้คุณหนักใจมากไปว่าการเกลียดผมอีก

             ในที่สุดเอริคก็รู้เหตุผลที่ท่านประธานไม่ต่อสัญญากับแอนดี้ มันเป็นเรื่องของธุรกิจนั่นเอง ชายหนุ่มจึงปรึกษากับสมาชิกในวงเรื่องแอนดี้ และวันต่อมาเอริคก็เดินเข้าไปหาท่านประธานเพื่อยื่นข้อเสนอต่อรองขอให้แอนดี้กลับมา โดยบอกว่าถ้าท่านประธานไม่ยอมให้แอนดี้กลับมา สมาชิกชินฮวาทั้งหมดจะออกจากต้นสังกัด ตอนนี้เอริคพอมีอำนาจต่อรองได้แล้วเพราะวงชินฮวามีชื่อเสียงมากและเป็นตัวทำเงินให้กับบริษัทนั่นเอง ท่านประธานเลยยอมรับข้อเสนอของเอริค และให้สัญญาว่าจะพาแอนดี้กลับมาเจอในงานมีทติ้งคราวหน้าให้ได้

              หนึ่งปีผ่านไปนับตั้งแต่วันที่แอนดี้หายไป ในที่สุดแอนดี้ก็กลับมา เพียงแค่เอริคได้เห็นหน้าแอนดี้ความรู้สึกต่างๆก็เอ่อล้นออกมา นี่คือเรื่องจริงใช่ไหม แอนดี้กลับมาแล้วจริงๆใช่ไหม

               สมาชิกในวงต่างดีใจที่ได้เห็นแอนดี้ ทุกคนรุมเข้าไปกอดและหอมแก้มมักเน่ผู้แสนน่ารักคนนี้ไม่เว้นแต่เอริค

             หลังจากงานมีทติ้งจบลงสมาชิกทุกคนก็กลับมาที่หอ เมมเบอร์คนอื่นๆรู้ดีว่าเอริคมีเรื่องอยากพูดคุยกับแอนดี้มากแค่ไหน ทุกคนจึงเปิดโอกาสให้ได้อยู่กันสองต่อสอง เอริคจูงมือแอนดี้เข้ามาในห้องอย่างเงียบๆ 

             " สบายดีไหมฮะพี่เอริค ?" แอนดี้เป็นฝ่ายถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

             เอริคไม่ตอบอะไร เขาเพียงแต่ดึงคนตรงหน้าเข้ามากอด ....ขอกอดแน่นๆเพื่อย้ำว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป

             " แอนดี้ นายยังจำคำถามที่นายเคยถามฉันว่าถ้านายหายไปฉันจะคิดถึงนายบ้างไหม ได้อยู่หรือเปล่า"

             "............................................"

            "ฉันคิดถึงนายแอนดี้ ตอนไม่มีนายชีวิตฉันมันว่างเปล่ามาก อย่าทำแบบนี้อีก อย่าหายไปไหนอีก อย่าบอกให้ฉันลืมนายอีก เข้าใจไหม " เอริคพูดพลางกระชับกอดคนตรงหน้าให้แน่นขึ้นไปอีก

            แอนดี้ไม่ได้ตอบอะไรออกไป เขาทำได้แต่เพียงกอดเอริคแน่นๆ และพยายามบังคับตัวเองไม่ให้ร้องไห้ออกมา

            เอริคก็เป็นอย่างนี้เสมอ เอาแต่ใจ แต่ถึงอย่างนั้น... แอนดี้ก็ยังรักคนๆนี้อยู่ดี รักมาตลอด ถึงจะไม่ได้เจอกันมานานแค่ไหน ถึงพยายามจะตัดใจแค่ไหน แต่ก็ไม่เคยทำได้เลย

            ที่ผ่านมาความสัมพันธ์ของเอริคกับเขามันคลุมเครือมาตลอด มันเหมือนจะสำคัญ...แต่บางครั้งก็ไม่ใช่ แอนดี้ก็ไม่กล้าคิดอะไรไปเองคนเดียว 

           แต่มาตอนนี้ คำพูดทั้งหมดที่เอริคเพิ่งเอ่ยออกมา เขาคิดได้ไหม ? แอนดี้จะขอเข้าข้างตัวเองได้ไหมว่าเขาเองก็เป็นคนพิเศษของเอริค เป็นอะไรที่มากกว่าคำว่าพี่น้องที่สนิทกันเท่านั้น
  

            "ผมคิดว่าพี่จะลืมผมไปแล้ว จริงๆผมกลัวมากเลยฮะ ตอนที่รู้ว่าผมจะไม่ได้เจอกับพี่อีก ผมหลอกตัวเองว่าไม่เป็นไรผมจะอยู่ได้ถึงไม่มีพี่ ผมพยายามลบความทรงจำที่เคยมีของเราสองคน แต่สุดท้ายแล้วผมก็ทำไม่ได้ ชีวิตผมที่ไม่มีพี่มันก็ว่างเปล่าเหมือนกัน ”

 

ถ้าผมลบความรักออกไปจากใจที่ด้านชานี้ 

ผมจะมีชีวิตอยู่ได้ยังไง
ผมเกลียดตัวเองเหลือเกินที่ลืมความรักนี้ไม่ได้ 

ไม่ว่าจะพยายามเกลียดขนาดไหนก็ตาม
ผมใช้หัวใจดวงนี้พร่ำบอกว่ารักคุณ 

ผมรักคุณ ผมรักคุณ
และถึงหัวใจของผมจะหยุดเต้นไปแล้ว 

ผมก็จะยังรอคุณ .... 

จนกว่าคุณจะกลับมา

          "ตอนนายไม่อยู่ หัวใจฉันเหมือนไม่ใช่ของฉัน ร่างกายฉันเหมือนไม่ใช่ของฉัน ฉันเกลียดความรู้สึกแบบนั้น ฉันเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนั้น ฉันควบคุมอะไรไม่ได้สักอย่าง ทั้งหมดมันเป็นเพราะนาย"

          "ขอบคุณนะฮะที่พี่รอผม ขอบคุณจริงๆ"

          "ฉันสิต้องขอบคุณนาย ขอบคุณนะที่กลับมา ตั้งแต่นี้ต่อไป นายห้ามหายไปจากชีวิตฉันอีกแล้วนะ"

           ".................."

         "ฉันรักนาย แอนดี้เด็กน้อยของฉัน "

     

          "ผมก็รักพี่ฮะ พี่เอริค"

คุณกับผม... เราต่างมีชีวิตกันมาคนละทาง 

เราได้เจอกัน.. เราทำความรู้จักกัน.. 

เราผูกพันกัน.. แล้วเราก็ต้องจากกัน 

แต่ไม่ว่ายังไงผมก็เชื่อเหลือเกิน.. 

สุดท้ายแล้วเราก็จะต้องกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง..

ไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม.. 

เพราะมันคือโชคชะตาแห่งรักของเรา..

เพราะคุณคือโชคชะตาของผม...

          เรื่องนี้เป็นosเรื่องแรกที่แต่งฟิคคู่ริคดี้เลยค่ะ  ตอนแรกว่าจะเก็บไว้แก้ รีไรท์ใหม่แต่คิดไปคิดมาลงเลยดีกว่า เก็บไว้อ่านให้รู้ว่าจุดเริ่มต้นเราเป็นแบบไหน หวังว่าจะชอบกันนะคะ และก็... สวัสดีปีใหม่ค่า